
Mãe: Já pensaste? Um dia a nossa família estará toda morta, e esta rua continuará aqui. As mesmas árvores, as mesmas pedras da calçada, o mesmo alcatrão na estrada. Tudo vai permanecer menos nós. Nesse dia nós já não existiremos, e sentar-se-ão neste banco outras pessoas, pessoas novas, diferentes de nós as duas. Não é assustador como o mundo não pára por ninguém?
é mesmo assustador!
ResponderEliminaro que a tua mãe disse fez-me pensar :/ é mesmo assustador. temos é que aproveitar enquanto podemos andar cá.
ResponderEliminarEla tem razão e eu penso muitas vezes nesse tipo de questões :s
ResponderEliminarHet is eng om zo te kunnen denken , nieuwe mensen op dezelfde plek waar we eerst altijd waren. het lievelings plekje.
ResponderEliminarJe moeder heeft gelijk
Ooit komt er een plek voor de jongere generatie..